//////

OSTATNIA TWIERDZA SARDÓW

Ta ostatnia twierdza Sardów , wzniesiona pod koniec XII w. p.n.e., w ciągu kilku stu­leci była systematycznie rozbudowywana. Dobudowano do niej mianowicie cztery półkoliste, niższe wieże. W ten sposób plan obiektu przybrał kształt czterolistnej koniczyny. Wewnątrz for­tecy wykopano studnię o głębokości 5 m, która dostarczała obroń­com wody w czasie oblężenia. Główna wieża dzieliła się wewnątrz na trzy kondygnacje. Najwyższa przesklepiona została prawdopo­dobnie kopułą pierścieniową, czyli układaną z kamiennych krę^ gów-pierścieni o coraz mniejszej średnicy. Otwór wejściowy do wieży wybity był na wysokości 7 ra nad ziemią. Inne otwory, nie­wielkie, służyły za strzelnice, z których obrońcy zrzucali na na­pastników kamienie, wypuszczali strzały. Forteca w Su Nuraxi przetrwała nie zdobyta do VI w; p.n.e., kiedy to opanowali ją Kartagińczycy. Nie potrafili jej jednak zburzyć, ani zapewne wziąć szturmem. Dopiero długie oblężenie zmusiło Sardów do poddania się. Niektóre nuraghi użytkowane były na Sardynii aż do okresu rzymskiego, tzn. do około połowy IV w. n.e.

You can skip to the end and leave a response. Pinging is currently not allowed.

Leave a Reply

error: Content is protected !!